Home

Hierbij toch nog het bericht van week 2, dat ik toen door problemen met de usb-stick niet kon posten.
Oud nieuws dus, maar wil het toch nog wel kwijt.



Ondertussen is het alweer woensdag, de tijd vliegt hier veel te hard. Het weekend in Masaka heeft ons allebei echt deugd gedaan. Zondag zijn we nog naar de kerk gegaan –echt zoals het beeld dat ik had: met heerlijk veel zang en dans, maar ook eeuwenlange preken- en naar het zwembad.
Maar we waren toch ook heel blij hier terug te zijn, niet in het minst omdat het ons heel veel moeite heeft gekost een taxi terug te vinden.

Hier zijn we weer, in Entebbe. Het is een maand later, maar het lijkt gisteren. De tijd is sneller dan ooit tevoren voorbijgevlogen!
Het is nu al duidelijk dat deze maand me lang zal bijblijven. Momenteel vind ik het niet zo makkelijk uit te leggen wat en hoe, dus een heel kort bericht.


Deze laatste week hebben we nog een aantal superdagen gehad. Dinsdag bijvoorbeeld. Malariapreventie in de voormiddag, daarna op bezoek bij een doof meisje om haar een spelletje te geven. Vooral de moeder was helemaal wild van Ezeltje Strekje :) Tenslotte nog een HIV-preventieles in een middelbare school, die echt totaal hilarisch was. De vragen die ze ons daar gesteld hebben... De laatste vraag was een huwelijksaanzoek, van een 16jarige puber dus. Dat zegt genoeg denk ik!

Wauw wauw wauw!
Dit weekend was echt geweldig!!!

Murchison Falls is een natuurreservaat in het noorden van Uganda, gelegen rond de Nijl. Het is een heel eind rijden -zo'n 12 uur - maar was zo de moeite waard!
Zo indrukwekkend landschap, supergroen en met prachtige panorama's. En dan de dieren, meesten had ik ooit al wel eens in de dierentuin gezien, maar das uiteraard totaal niet te vergelijken met wat we nu gezien hebben.

Kuddes buffels en antilopes, enorm veel kleine schattige hert-achtige beestjes, aapjes in de bomen. En vooral een koppel leeuwen lui onder een boom, kuddes olifanten in de avondzon, giraffen die vlak voor ons de weg overstaken. Nijlpaarden, en krokodillen die wel gebeeldhouwd leken.
Het was allemaal zo ongelooflijk mooi, dit is echt iets dat me lang zal bij blijven.

Buiten al dat moois, hebben we ook erg veel pech gehad.

Niet echt veel zin om iets te schrijven, maar moet er toch van profiteren dat het nu even gaat. Een kort verslagje dus van de afgelopen dagen.

Zaterdag gaan raften op de Nijl, was echt super! Ten eerste best wel indrukwekkend om daar in een klein bootje te zitten in zo'n geweldige omgeving, op zo'n mythische rivier. Voor het raften zelf had ik op voorhand echt wat schrik, nog nooit gedaan en nu zouden we een van de spectaculairste parcours ter wereld gaan doen... (er zijn 6 moeilijkheidsgraden, 1 makkelijkste en 6 dodelijk bij een foutje. wij zijn tot 5 gegaan) Achteraf gezien was het echt geweldig! Spannend, dat zeker, want we zijn toch 4 keer (het gemiddelde is 2-3) omgekanteld, waarvan een keer echt eng was! Maar zo de moeite waard!!!

De week is voorbij gevlogen, en hier zitten we weer in Masaka. Door stroompannes en problemen met het internet heb ik tijdens de week niets kunnen posten, nu lukt het weer wel maar het tekstje dat ik al getypt had, is van m'n usb-stick verdwenen... Dat probeer ik dus volgende week zeker te posten!

Alleszins, het is hier nog steeds heerlijk!

Gisteren de eerste regenbui gehad, we zag er ongelooflijk hip uit in onze aangepaste outfits (zie foto!).

Vanmiddag trekken met 5 naar Kampala, morgen gaan we raften op de Nijl. Wat veel te cool klinkt, vind ik persoonlijk hehe.

Ik post nog een paar foto's van de afgelopen weken, een uitgebreider verslag volgt dus nog!

Liefs
Sofie

Gisterenavond zijn we vertrokken naar Masaka, een stadje op een klein uur van waar we wonen. In het weekend is de backpackers van Joseph hier de verzamelplaats voor alle vrijwilligers.
Het is heerlijk even hier te zijn. Het huis staat hoog op een heuvel, dus heeft een prachtig uitzicht. Verder heeft onze kamer een echt dak, mooi geschilderde muren, er is een echt toilet en zelfs een douche. Onvoorstelbaar hoe prettig het is om 's avonds zonder schrik voor allerhande beesten te kunnen gaan slapen. En dat na 5 dagen... Nu al klaar en duidelijk dat na een maand hier, Belgie enorm luxe zal lijken (en zijn).

Door stroompannes nu pas een bericht over de afgelopen week.
Voor het weekend zijn we nu in Masaka, even op adem komen met de andere vrijwilligers.


zondagnacht  
Onze tent wordt aangevallen! Het lijkt alsof er een beest op een hoek aan het springen is, anders is het een flauwe grapjas die ons schrik wil aanjagen. Dat is alleszins perfect gelukt, we zitten allebei half-gillend, half met de slappe lach, in het midden. Vreemd genoeg komt er geen enkele reactie, geen dierengeluid, geen lachende mensen omdat hun  mopje geslaagd is. Tot op vandaag dus nog steeds een groot mysterie wat het juist was...
 
maandag
Om 9uur zouden we vertrekken naar Masaka. 9uur Afrikaanse tijd betekent: om 9uur beginnen met alle bagage op het dak van het busje te binden en tegen 10uur stilaan vertrekken.

Na het berichtje van vorige keer is er zo ongelooflijk veel gebeurd. Een poging tot samenvatten
 
zaterdag

Op zoek naar de oevers van het Victoriameer zien we voor het eerst gigantische spinnen, ik vrees dat het niet de laatste keer zal zijn en kijk al niet echt uit naar de nachten in ons huisje binnen een paar dagen.
Die avond gaan we met de vrijwilligers die vertrekken pizza eten, en we zien ook de meisjes die ons voorgingen bij Pelido. Ze geven ons al een goed beeld wat we kunnen verwachten en een bijna-overload aan infomatie.

zondag
Heerlijk lang geslapen, als we wakker worden is het echt al heet, dat belooft! Pannenkoeken zijn al op, dus we eten toast als ontbijt. Voor mij met African Coffee, nuja het was eerder melk met een kleurtje en mini-koffiesmaak.

We zijn er!

In Parijs begon het met de Afrikaanse indrukken: eeuwen heeft het geduurd eer de massale hoeveelheden handbagage veilig opgeborgen zaten. Lessen in "hoe stop ik zoveel mogelijk in een zo klein mogelijke ruimte".
De eerste prachtige Afrikaanse gewaden gesignaleerd ook.

De eerste voet op Afrikaanse bodem
In Addis Abeba liep alles best wel vlot. Meteen al veel te veel geweldige spulletjes gezien in de souvenirwinkels: sjaals, tassen, kleden, ... Ja, het is nu al duidelijk dat ik niet met minder bagage zal terugkomen, ondanks de vele dingen die hier zullen blijven.

ondertussen is de elektriciteit hier uitgevallen en hebben de noodgenerator moeten aanzetten, maar "keep on working" komen ze ons zeggen

Alles is ingepakt, en het is een hoop! Rugzak vol (=15kg) en reiszak vol (=20kg), plus handbagage, het gaat wat sleuren worden :)
Gelukkig zijn alle oude kleren, de massa potloden en balpennen, de spelletjes, ... er ook in geraakt!

Nu een laatste warme douche, wie weet hoe lang het zal duren voor de volgende :)

Spannend spannend, echt ongelooflijk spannend!

Tot de volgende keer, vanuit Uganda!!

PS. Als je je inschrijft op de mailinglijst (zie hiernaast), dan weet je meteen als er weer wat nieuws is.

Woensdag... Donderdag... 't Gaat sowieso voorbij vliegen, en dan is het echt zo ver.
De laatste dagen al een paar spullen bij elkaar gepakt: potloden, balpennen, oude kleren, spelletjes. En ook voor mezelf kleren geteld, alles voor een hele maand moet in de rugzak! We mogen dan wel 2x23 (dus 46!! kg) meenemen, maar we willen liever meer dat ze daar kunnen gebruiken dan een extra t-shirt bvb.

Even wat praktische info.
We vertrekken vrijdagavond om 19u30 in Brussel (dus dag zeggen moet daarvoor :) ). Via een tussenlanding in Parijs gaat het naar Addis Ababa, waar we zaterdagochtend een tweede vlucht nemen tot in Entebbe, een stad in de buurt van de Ugandese hoofdstad Kampala.

Moeilijk te geloven, maar binnen een week sta ik op dit eigenste moment op Ugandese bodem - waarschijnlijk licht overdonderd en vol spanning voor de maand die volgt.

Er hangen nog zoveel andere dingen rond m'n hoofd, dat ik maar af en toe doorheb dat het volgende week al is! We hebben de vormingsdag wel al achter de rug, en heel wat gelezen, maar echt beseffen wat er me te wachten staat doe ik toch nog niet.
Dit neemt niet weg dat ik (wij) er óngelooflijk naar uit kijk en er écht zin in heb om me volledig te laten inpalmen door Afrika en zijn cultuur.